در شرح تجارت " فارکس " کلمه بازار کلمه گمراه‌کننده‌ای است چراکه برای اکثر ابزارها و وسایل ارزی موقعیت مرکزی وجود ندارد که در آنجا معاملات انجام شود، تجارت فارکس بین صدها بانک بزرگ است که معاملات کمپانی‌های بزرگ و دولت‌ها را انجام می‌دهد. این موسسات مکررا نرخ ارزها را در اختیار یکدیگر و بازار گسترده تر قرار می دهند . آخرین نرخ اعلام شده یکی از این بانک‌ها ، آخرین نرخ بازار برای آن ارز است. معاملات از طریق اینترنت بوسیله تلفن و از طریق ترمینالهای کامپیوتر در صدها نقطه از جهان انجام می‌شود که به آن بازار فرابورسی یا over the counter گفته می‌شود .

   درکنار بازارهای سازمان یافته بورس ، مجموعه ای از بازارهای فرا بورسی (over the Counter) وجود دارند؛ که برخلاف بورس ها که از نظر فیزیکی مکان معینی دارند، این بازارها، به صورت شبکه ای مبتنی بر ارتباطات تلفنی و رایانه ای هستند که معامله‌گرانی را به همدیگر مرتبط می‌سازند که نمی‌توانند به طور حضوری با هم ارتباط برقرار کنند. در بازار فرا بورس ( OTC) بیشتر معاملات بین موسسات مالی و یا بین یک موسسه مالی و شرکت مشتری آن ، صورت می‌گیرد . موسسات مالی با عرضه قیمت‌های پیشنهادی خرید یا فروش ، نقش " بازار ساز " را ایفا می‌کنند .
    معمولاً مکالمات تلفنی در بازارهای فرا بورسی ضبط می‌شوند و در دعاوی حقوقی یا در موارد اختلاف برانگیز بین معامله‌کنندگان مورد استناد قرار می‌گیرند .معمولاً در مقایسه با بازارهای بورس، معامله‌گران در بازار های بورس ، معامله‌گران در بازار های فرابورسی (OTC) بسیار بزرگتر از معامله‌گران در بورس هستند .

     مهم‌ترین مزیت در بازار های فرابورسی، عرضه تسهیلات بیشتر در بازار معاملات است زیرا شرایط قرارداد را بورس تعیین نمی‌کند و معامله‌گران به راحتی می‌توانند در گفتگوی مستقیم با یکدیگر، در رفع نیازهای خود به راه حل های بهینه برسند . تنها مساله‌ای که به صورت جدی در بازار های فرابورسی مطرح است ریسک اعتباری طرفین معامله است ؛ یعنی این احتمال وجود دارد که طرفین به تعهدات خود عمل نکنند، اخیراً بورس ها تدابیری اتخاذ کرده‌اند که معمولاً طرفین معامله، از ریسک اعتباری نگرانی نداشته باشند.

منبع: کتاب تجارت در بازار جهانی فارکس انتشارات چالش